Ik ben begonnen aan een portret van Paulo Coelho voor Happinez magazine. Hij schrijft iedere week een column, toen ik het blad wat beter bekeek zag ik dat er nog twee schrijfsters een vaste column schreven, dus die ga ik ook portretteren. Ik begon enthousiast aan m’n tekeningen, maar in het weekend realiseerde ik mij dat het geen goede tekeningen waren. Ik had totaal geen onderzoek gedaan naar wie de doelgroep is, welke illustratoren eerder in het blad stonden en of mijn tekeningen een beetje bij de stijl van het blad passen. Aan de slag dus!
Vrijdag hadden Veronika en ik onze eerste vrijdagmiddagborrel, het heet ‘rond een uur of vier’ en is toegankelijk voor iedereen. We hebben kennis gemaakt met onze mede ‘ateliergenoten’ en kregen de kans om een beetje te netwerken (gelukkig had ik diezelfde dag nog nieuwe visitekaartjes uit kunnen printen.) Het was een gezellige bedoeling en we zagen voor het eerst die week het zonnetje langer dan tien minuten.
Ik ben heel erg blij met ons atelier, en dat ik er samen met Veronika zit. We kwamen er achter dat we nog wel wat van elkaar konden leren wat procesontwikkeling betreft.

Paulo Coelho
